نيازى نبود كه سؤال‌كننده را به اين شيوه ، بيرون راند همچنانكه ابن ابى الحديد و ابو جعفر نيز در گفتگوى خود در اين باره ، ترديدها و اما و اگرهايى را بر انگيختند و به اين نتيجه رسيدند كه اگر خليفه اين كار را كرده باشد مرتكب جنايتى بىنظير در اسلام شده است . و آنچه كه ترديد ابو جعفر را نشان مىدهد اينكه او در تكذيب روايات اماميه ، قاطعانه سخن نمىگفت و تنها بعيد دانست كه ابو بكر ، هم خليفه باشد و هم فدك را داشته باشد و حق فاطمه را غصب كرده باشد و هم اينكه على بن ابى طالب را كشته باشد و علتى جز اين را يادآور نمىشود و روشن است تنها بعيد دانستن آنچه كه در روايتهاى اماميها آمده براى تكذيب آن كافى نيست بويژه كه آنها در مورد سعد بن عباده همين كار را كردند و همچنانكه در پاسخ ابو جعفر آمده ، فاطمهء زهرا را بخشم آوردند و در تاريخ نظاير اين موارد در راه قدرت ، بسيار اتفاق افتاده است . آنهايى كه جريان حوادثى را كه در آن روز اتفاق مىافتاد و نيز برخورد مهاجرين را با على و فاطمهء زهرا پارهء تن پيامبر ( ص ) ، پيگيرى كنند اين موضوع و از آن بالاتر آن را نيز بعيد نمىداند ولى البته اين نيز مادام كه متون تاريخى قابل اعتماد و درستى در اين زمينه فراهم نباشد ، براى محكوم ساختن آنها بخاطر انجام كارى از اين قبيل كافى نيست و اكنون نيز بنده در صدد سخن گفتن از درستى يا نادرستى متون مزبور نيستم و قصد آن نيز نداشتم كه به چنين موضوعى كشانده شوم ولى بهر حال سخن ، بىآنكه خواسته باشم ، مرا بدينجا كشاند .